بر اساس گزارش گلدمن ساکس، ذخایر قابل رؤیت جهانی نفت خام از زمان آغاز جنگ علیه ایران 255 میلیون بشکه کاهش یافته و حتی در صورت بازگشایی تنگه هرمز تا سطوح بی‌سابقه پایین پیش می‌رود.

گزارش تازه‌ منتشر شده توسط بخش تحقیقاتی گلدمن ساکس نشان می‌دهد مجموع ذخایر قابل رؤیت نفت خام در جهان از زمان تشدید تنش‌ها (اواخر فوریه) معادل حدود 255 میلیون بشکه کاهش یافته و در صورت ادامه روند فعلی حتی با بازگشایی احتمالی تنگه هرمز نیز احتمال دستیابی به پایین‌ترین سطوح تاریخی وجود دارد.

بر اساس ارقام ارائه شده در این تحلیل:
• آخرین سطح کل ذخایر قابل رؤیت: حدود 7,864 میلیون بشکه است.
از این مقدار، ذخایر تخلیه‌شده روی خشکی (landed) برابر حدود 6,174 میلیون بشکه و ذخایر در مسیر کشتیرانی (on-water) حدود 1,689 میلیون بشکه گزارش شده است.

 تغییر تجمعی از 27 فوریه تاکنون: کاهشی حدود 255 میلیون بشکه در کل؛ و اگر منطقه خاورمیانه را مستثنی کنیم، کاهش کل معادل حدود 359 میلیون بشکه بوده است.
 
• تغییر هفت‌روزه اخیر: کل ذخایر -5.1 میلیون بشکه در روز؛ ذخایر روی خشکی +2.7 میلیون بشکه در روز؛ ذخایر روی آب -7.8 میلیون بشکه در روز بوده است.

گلدمن ساکس در گزارش خود فرض کرده است که سرعت برداشت از ذخایر قابل رؤیت در دوره 1 تا 15 آوریل معادل میانگین حدود -7.6 میلیون بشکه در روز بوده است (دوران بسته بودن تنگه هرمز) و این نرخ به تدریج طی حدود هشت هفته به صفر خواهد رسید همزمان با بازگشت جریان نفت از مسیر هرمز. با این فرض، تحلیلگران هشدار می‌دهند که حتی در صورت بازگشایی تنگه، سطح ذخایر جهانی می‌تواند به سطوح بی‌سابقه و بسیار پایین نزول کند که ریسک ناپایداری و افزایش قیمت را در بازار جهانی نفت افزایش می‌دهد.

اختلاف بازار فیزیکی و بازار مشتقات؛ پاداش دریافت نفتِ زودتر

در بخش دیگری از گزارش (Exhibit 2)، گلدمن ساکس به شکاف میان قیمت‌های بازار فیزیکی و قراردادهای آتی (financial) اشاره می‌کند. شاخص «Dated to Frontline (DFL)» که نشان‌دهنده تفاوت قیمت نفت تحویل فوری و قیمت‌های آتی برنت است، در مقطع آوریل جهشی قابل‌توجه را تجربه کرده و در اوج به حدود 30 تا 35 دلار بر بشکه رسید؛ درحالی‌که شاخص «Exchange Futures for Physical (EFP)» عملاً نزدیک به صفر باقی ماند. تحلیل گزارشگرها این است که در شرایط کمبود فیزیکی، دریافت زودهنگام محموله‌های نفتی ارزش قابل‌توجهی می‌یابد و خریداران حاضرند بهای بالاتری برای تحویل فوری بپردازند، عاملی که فشارهای افزایشی بر قیمت نقدی نفت ایجاد می‌کند.

پیامدها و چشم‌انداز بازار

تحلیلگران گلدمن ساکس نتیجه می‌گیرند که مجموعه شواهد نشان‌دهنده فشرده شدن بازار فیزیکی نفت است و کاهش سریع ذخایر قابل رؤیت می‌تواند موجب نوسانات بیشتر قیمتی و افزایش پریمیوم برای تحویل فوری شود. بازگشت جریان کامل از تنگه هرمز (در سناریوی بازگشایی) ممکن است روند کاهشی برداشت از ذخایر را کند کند، اما اثر بازگشت عرضه زمان‌بر بوده و پتانسیل رسیدن سطح ذخایر به رکوردهای پایین را نفی نمی‌کند.

گلدمن ساکس همچنین براساس روندهای جریان نفت و شاخص‌های بازار، سناریوهایی برای بهبود تدریجی جریان عرضه در افق هفت تا هشت هفته‌ای ترسیم کرده است که البته تحقق آنها وابسته به ثبات خطوط کشتیرانی و فضای ژئوپلیتیک منطقه است.