به گزارش ایران جیب، واگذاری سایپا بار دیگر به یکی از مهم‌ترین پرونده‌های اقتصادی دولت تبدیل شده است؛ اما کارشناسان معتقدند موفقیت این فرآیند تنها با تغییر مالکیت محقق نمی‌شود و پیش از آن باید اصلاح ساختار مالی، کاهش زیان انباشته، انتخاب خریدار دارای اهلیت و تدوین برنامه توسعه‌ای روشن در دستور کار قرار گیرد.

سایپا در مسیر خصوصی‌سازی؛ تجربه ایران‌خودرو تکرار نمی‌شود؟

اظهارات اخیر رئیس‌جمهوری درباره قرار گرفتن سایپا در فهرست واگذاری دولت، پرونده خصوصی‌سازی این خودروساز بزرگ را دوباره فعال کرده است. این موضوع در حالی مطرح می‌شود که تجربه واگذاری مدیریت ایران‌خودرو همچنان محل بحث کارشناسان و فعالان صنعت خودرو است.

بر اساس دیدگاه کارشناسان، واگذاری سایپا قرار نیست صرفاً انتقال سهام یا تغییر نام مالک باشد، بلکه باید به معنای خروج دولت از مدیریت مستقیم و ورود یک بخش خصوصی توانمند با برنامه مشخص باشد.

سعید مدنی، مدیرعامل اسبق سایپا، در این باره تأکید کرده است که خریدار آینده باید علاوه بر توان مالی، از تجربه مدیریتی و برنامه روشن برای اداره این شرکت برخوردار باشد؛ چراکه سایپا یک بنگاه بزرگ اقتصادی و بخشی از سرمایه ملی کشور محسوب می‌شود.

اصلاح ساختار مالی؛ پیش‌نیاز واگذاری سایپا

یکی از مهم‌ترین چالش‌های سایپا در مسیر خصوصی‌سازی، وضعیت مالی این شرکت است. زیان انباشته، بدهی‌های سنگین و مشکلات نقدینگی باعث شده ارزش واقعی شرکت تحت تأثیر قرار گیرد.

کارشناسان معتقدند اگر یک شرکت خودروساز بدون اصلاح ساختار و در شرایط بحرانی واگذار شود، خریدار نیز قیمت پایین‌تری پیشنهاد خواهد داد و ممکن است منافع سهامداران و اقتصاد کشور تأمین نشود.

به همین دلیل، پیش از واگذاری باید برنامه‌ای برای:

کاهش زیان انباشته

بهبود بهره‌وری تولید

افزایش تیراژ خودرو

اصلاح رابطه با قطعه‌سازان

توسعه محصولات جدید

اجرا شود تا ارزش واقعی سایپا حفظ شود.

پایان مدیریت دولتی؛ آغاز نظارت هوشمند

یکی از اهداف اصلی خصوصی‌سازی، کاهش نقش دولت در مدیریت بنگاه‌هاست. با این حال، کارشناسان تأکید دارند که خروج دولت از مدیریت نباید به معنای کنار گذاشتن نقش نظارتی باشد.

دولت باید پس از واگذاری، بر اجرای تعهدات خریدار در حوزه‌هایی مانند افزایش ساخت داخل، توسعه فناوری، صادرات، حفظ اشتغال و ارتقای کیفیت خودرو نظارت کند.