ترامپ در پی دستاوردسازی نمایشی از جنگ/با نگاه ملی و فراگیر شکافها را ترمیم کنیم
تهران- ایرنا- فعال سیاسی اصلاحطلب با بیان اینکه تناقضگوییهای ترامپ کارآمدی خود را از دست داده و او بهدنبال پیروزیسازی نمایشی از جنگ است، گفت: با دامن زدن به شکافها، مسیر همبستگی را تضعیف نکنیم و با نگاه ملی و فراگیر شکافها را ترمیم کنیم.
سید مرتضی مبلغ در گفتوگو با خبرنگار سیاسی ایرنا، درباره شخصیت و تناقضگوییهای ترامپ گفت: به اعتقاد من، روش ترامپ مبتنی بر نوعی سیاستِ ابهام است که او و اطرافیانش در پیش گرفتهاند تا رقیب را همواره در حالت تعلیق و سردرگمی نگه دارند؛ بهگونهای که نتواند واکنش درست یا بهموقع نشان دهد و از این طریق، اهداف خود را پیش ببرند.
معاون سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات افزود: این شگردِ عملیات روانی، بهشدت با شخصیت خودشیفته ترامپ درآمیخته و همین امر باعث شده این رویکرد حالتی اغراقآمیز پیدا کند. شخصیت او به گونهای است که همه چیز را حول محور خود، توانمندیها و پیروزیهایش تعریف میکند. هنگامی که سیاست ابهام با چنین شخصیتی ترکیب میشود، نتیجه آن تشدید اغراق و بزرگنمایی است.
مبلغ عنوان کرد: نتیجه این رویکرد آن شده که بهدلیل اغراقهای مکرر و تکرار بیش از حد، این سیاست کارآمدی خود را تا حد زیادی از دست داده است. طرفهای مقابل، از جمله ایران، با درک این شیوه، بهسرعت آمادگیهای لازم را کسب کرده و تلاش کردهاند خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند تا غافلگیر نشوند. بنابراین این جنگ روانی تا حد زیادی کماثر شده است.
وی با اشاره به اینکه این رفتارها موجب شده شخصیت ترامپ حتی میان اطرافیانش در آمریکا نیز با چالش مواجه شود، تصریح کرد: اغراقها و این شیوه گفتار، تصویر او را با مشکل روبرو کرده است. به نظر من، تحلیل تناقضگوییهای ترامپ در همین چارچوب قابل فهم است و این روش امروز تا حد زیادی خاصیت خود را از دست داده است. اکنون ترامپ متوجه شده که هر سناریویی را دنبال کند و بخواهد آن را در فضای ابهام پیش ببرد، در مقابل، ایران نیز برای پاسخگویی سناریوهای متقابل در اختیار دارد.
مبلغ خاطرنشان کرد: امروز در داخل و خارج، بسیاری با شخصیت خودشیفته ترامپ که به نوعی ابتذال کشیده شده و با اتهام دروغگویی نیز مواجه است، آشنا هستند. وقتی فردی در جریان مذاکره رسماً از گفتوگو سخن میگوید و بلافاصله اقداماتی متضاد انجام میدهد، طبیعی است که چنین رفتاری بهعنوان نشانهای از بیصداقتی تلقی شود. این شرایطی است که متأسفانه اکنون با آن مواجه هستیم و با چنین وضعیتی از سوی طرف مقابل روبرو هستیم.
بستن تنگه هرمز اقدامی بسیار پیچیده است/دشمن به اهداف خود نرسید
فعال اصلاحطلب در تحلیل خود از توانایی ایران برای استفاده از ظرفیت تنگه هرمز علیرغم تصور آمریکاییها گفت: پیش از آغاز این تجاوز، به اعتقاد من حتی در داخل کشور نیز این تصور غالب وجود داشت که اگر چنین درگیری با آن ابعادی که پیشبینی میشد آغاز شود، شرایط بسیار دشوار خواهد بود. از سوی دیگر، بستن تنگه هرمز اقدامی بسیار سنگین و پیچیده است. در مقابل، آمریکاییها و اسرائیلیها نیز تصور میکردند ایران توانایی بستن تنگه هرمز را ندارد.
مبلغ یادآور شد: برنامهشان این بود که ظرف ۴۸ تا ۷۲ ساعت کار ایران را یکسره کنند و حداکثر طی دو هفته مرحله بعدی سیاستهای خود را به اجرا بگذارند. اما در عمل مشخص شد چنین اتفاقی رخ نداد و دشمن به هیچیک از اهداف خود نرسید. از جمله اهداف آنان مختل کردن سیستم مدیریتی و اداره کشور، فعالسازی نیروهای تجزیهطلب در برخی مناطق و ایجاد آشوب در داخل کشور بود؛ اما در دستیابی به هیچکدام از این اهداف موفق نشدند و در نتیجه نتوانستند برنامههای بعدی خود را عملی کنند.
وی اظهار کرد: گمان میکردند با ترور یا به شهادت رساندن فرماندهان ارشد و ایجاد اختلال در ساختار مدیریتی کشور، میتوانند نظام مدیریت جنگ و اداره کشور را دچار فروپاشی کنند؛ موضوعی که خودشان نیز در اظهاراتشان به آن اشاره کردهاند.
جنگ علیه ایران، توجیه حقوقی معتبر و پشتوانه قانونی ندارد
این فعال اصلاحطلب ادامه داد: امروز در آمریکا و اسرائیل نوعی سردرگمی آشکار دیده میشود؛ زیرا از یکسو به هیچیک از اهداف خود نرسیدهاند و از سوی دیگر هزینههای سنگینی نیز متحمل شدهاند. اکنون برای افکار عمومی جهان روشن شده که این جنگ نه توجیه حقوقی معتبری داشته و نه از پشتوانه قانونی برخوردار بوده است. افزون بر آن، به جان باختن انسانها انجامید و چهرهای منفی از آغازکنندگان آن در افکار عمومی بر جای گذاشت.
ترامپ بهدنبال پیروزیسازی نمایشی از جنگ است
مبلغ، با بیان اینکه در داخل آمریکا نیز بسیاری به این جمعبندی رسیدهاند که اهداف اعلامشده تحقق نیافته است، خاطرنشان کرد: به همین دلیل، ترامپ و اطرافیانش با این پرسش مواجهاند که چگونه از این وضعیت خارج شوند. آنان به دنبال نوعی دستاوردسازی هستند، حتی اگر پیروزی نمایشی باشد، تا بتوانند آن را بهعنوان موفقیت عرضه کنند؛ صاحبنظران فراوانی هستند که میدانند چنین ادعایی واقعی نخواهد بود. در نتیجه، اکنون خود آنان با شرایطی پیچیده و مبهم روبرو هستند. طبیعی است که مقابل، ایران نیز با درک این وضعیت، تلاش کرده است برای سناریوهای مختلف آمادگی لازم را داشته باشد.
حضور بیش از ۷۰ روزه مردم کف خیابان امری ملی است
وی در ارزیابی خود از چگونگی استفاده از ظرفیت «جانفداها» در دوره پساجنگ اظهار کرد: مردمی که ایثارگرانه به میدان آمدهاند و اکنون بیش از ۷۰ روز حضور و همراهی خود را نشان دادهاند—حتی بسیاری از کسانی که در خیابان حضور ندارند اما همدلی دارند—در واقع برابر خطری که ایران را تهدید میکند واکنش نشان دادهاند. بنابراین این یک امر ملی است، نه موضوعی جناحی یا متعلق به یک جریان خاص که بخواهند آن را مصادره کنند.
فعال اصلاحطلب افزود: متأسفانه گاهی مشاهده میشود برخی افراد تندرو تلاش میکنند بر این موج سوار شوند و از آن بهرهبرداری کنند . این رویکرد میتواند به یک خطر جدی تبدیل شود. اگر این حرکت ملی با نگاه فراگیر و سیاستی جامع که همه اقشار جامعه را در بر بگیرد مدیریت نشود، ممکن است بهتدریج اثرگذاری خود را از دست بدهد و حتی به ضد خود تبدیل شود. این همان خطری است که باید نسبت به آن هوشیار بود.
مبلغ افزود: اگر موضوع جانفداها با یک نگاه واقعیِ ملی مدیریت شود، آنگاه میتوان سازوکارهایی برای استفاده از این ظرفیت عظیمِ انسجام ملی طراحی کرد؛ سازوکارهایی که هم این همبستگی را تقویت کند و هم در آینده در مسیر اداره بهتر کشور و پیشبرد اهداف اساسی آن به کار گرفته شود. در این زمینه میتوان از دیدگاههای صاحبنظران بهره گرفت و حتی نهادهای مدنی و مردمی برای ساماندهی این ظرفیت شکل داد تا با همکاری دولت و سایر دستگاهها این روند را هدایت کنند.
با نگاه ملی، فراگیر و همراه با همدلی، شکافها را ترمیم کنیم
وی معتقد است: اگر این جریان ملی با رویکردی محدود و گروهی مواجه شود و یک اقلیت با دیدگاههای خاص بخواهد از آن بهرهبرداری کند، طبیعی است که این حرکت بهتدریج کارکرد خود را از دست میدهد و حتی میتواند به شکلگیری نارضایتیهای جدید منجر شود. جامعه ما پیش از این نیز با مشکلات و گلایههایی مواجه بوده و در برخی مقاطع دچار شکافهایی شده است. اکنون فرصتی ایجاد شده تا با یک نگاه ملی، فراگیر و همراه با همدلی، این شکافها ترمیم شود.
معاون سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات بیان کرد: بنابراین ضروری است رویکرد فرهنگی، رسانهای و تبلیغی نسبت به این موضوع کاملاً مردمی و ملی باشد؛ بهگونهای که همه اقشار جامعه در آن احساس مشارکت کنند. تنها در چنین شرایطی میتوان از ظرفیت شکلگرفته برای تقویت انسجام اجتماعی و بهرهگیری مؤثر از آن در آینده کشور استفاده کرد.
مبلغ در ارزیابی از عملکرد دولت در طول جنگ ۴۰ روزه گفت: به اعتقاد من، با وجود همه مشکلات و کاستیهای مدیریتی که از پیش در کشور وجود داشت، ایران در برابر این تجاوز عظیم و تاریخی ایستاد و توانست آن را خنثی کند. این اتفاق دستاوردی بسیار بزرگ بود که میتوان آن را به نوعی معجزهآسا دانست؛ رخدادی که ایران را نجات داد و سرپا نگه داشت.
وی این موفقیت را بر دو عامل اصلی استوار خواند و تاکید کرد: نخست، اراده ملی و توکل به خدا؛ به این معنا که همه دستگاهها، از نیروهای نظامی گرفته تا بخشهای اجرایی و دولتی، تلاش کردند تا نظم اداره کشور از هم نپاشد، مقاومت حفظ شود و به مشکلات مردم پاسخ داده شود. دوم، پشتوانه مردمی و انسجامی بود که در میان مردم شکل گرفت و نقش مهمی در پشتیبانی از این ایستادگی ایفا کرد.
دولت چهاردهم در جنگ ۴۰ روزه عملکرد قابل قبولی داشت
فعال اصلاحطلب با بیان اینکه دولت بهعنوان یکی از ارکان اصلی اداره کشور، در دوران جنگ عملکرد قابل قبولی داشت، اظهار کرد: البته میتوان از مشکلات، کاستیها و حتی ناتوانیهای مدیریتی سخن گفت و همه این موارد نیز در جای خود قابل طرح و بررسیاند. اما اگر در مقیاس کلان و با توجه به شرایطی که کشور در آن قرار داشته و همچنان با آن مواجه است به موضوع نگاه کنیم، روشن میشود که نظام مدیریتی کشور، با وجود همه این مشکلات، توانسته سرپا بماند و مقاومت کند. از این منظر، جنبههای مثبت برجستهتر به نظر میرسد.
مبلغ ادامه داد: طبیعی است که هیچ نظام مدیریتی خالی از اشکال نیست؛ دولت، دستگاهها و سایر قوا نیز از این قاعده مستثنا نیستند. با این حال، در مجموع عملکرد دولت را موفقیتآمیز ارزیابی میکنم و زحمات همه دستگاهها را شایسته قدردانی میدانم؛ بهویژه دولت که بخش عمده بار مشکلات و کاستیها بر دوش دستگاه اجرایی کشور قرار داشته است.
وی در تحلیل خود از ارزیابی ضرورت حفظ اتحاد و انسجام در شرایط کنونی کشور عنوان کرد: متأسفانه مسئلهای که امروز با آن مواجه هستیم، محدود به یکی دو ماه اخیر نیست؛ بلکه سالهاست که یک جریان اقلیتِ تندرو تلاش میکند دیدگاههای خود را پیش ببرد. این جریان به دلایل مختلف، فرصت میدانداری پیدا کرده است.
معاون سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات ادامه داد: در همه کشورها طیفی از دیدگاهها، از افراطی تا میانه، وجود دارد و این امری طبیعی است اما آنچه نگرانکننده است، تلاش برای تحمیل دیدگاههای یک اقلیت بر نظام تصمیمگیری است. این وضعیت میتواند برای منافع ملی خطرآفرین باشد.
نیازمند رویکردی عقلانی و ملی در موضوع مذاکره با آمریکا هستیم
مبلغ با بیان اینکه اکنون نیز در موضوع مذاکرات با آمریکا، که در کنار مقاومت نظامی یک محور مهم دیگر به شمار میرود، نیازمند رویکردی عقلانی و ملی هستیم، گفت: دیپلماسی میتواند بهعنوان یکی از ستونهای اساسی دفاع از منافع کشور عمل کند و زمینه دستیابی به صلحی پایدار، عزتمندانه و در شأن ایران را فراهم سازد. چنین هدفی با شعار و هیجان محقق نمیشود، بلکه مستلزم خردورزی، تدبیر، استفاده از ظرفیت همه صاحبنظران دلسوز و فعالسازی توان دیپلماتیک کشور است. تنها از این مسیر میتوان منافع ملی را تأمین و انسجام داخلی را حفظ کرد.
وی تاکید کرد: اینکه عدهای بر طبل مخالفت با مذاکره بکوبند و چنان سخن بگویند که گویی تنها راه پیشِ رو جنگ است، حتی اگر در تصمیمگیریهای کلان کشور اثر تعیینکنندهای نداشته باشد، میتواند بر افکار عمومی تأثیر منفی بگذارد و اعتماد جامعه به مدیریت کشور را خدشهدار کند این وضعیت به انسجام ملی آسیب میزند.
فعال سیاسی با اشاره به اینکه هیچ دلیلی وجود ندارد که چنین دیدگاههای یکسویهای در تریبونهای ملی میدانداری کنند، بیان کرد: افرادی که معتقدند نباید هیچ مذاکرهای صورت گیرد و تنها باید مسیر تقابل را ادامه داد، میتوانند دیدگاههای خود را در رسانهها یا تریبونهای اختصاصی بیان کنند. اما رسانه ملی که متعلق به همه مردم و نماینده کل کشور است، نباید محل طرح مواضعی باشد که با منافع و مصالح ملی در تعارض است.
مبلغ معتقد است: با اعتقاد به اینکه ضروری است که این حوزه بهدرستی مدیریت شود تا سخنانی مطرح شود که در راستای تصمیمهای کلان کشور، تقویت دیپلماسی، ارتقای توان دفاعی، انسجام ملی و کارآمدی مدیریت کشور باشد؛ نه آنکه با نفرتپراکنی و دامن زدن به شکافها، مسیر همبستگی را تضعیف کند. دستگاههای مسئول باید مراقبت کنند تا تریبونهای عمومی در معرض سوءاستفاده جریانهای محدود قرار نگیرد.
وی یادآور شد: البته بیان دیدگاههای متفاوت امری طبیعی است؛ اما جای طرح این دیدگاهها، تریبونهای اختصاصی است.
