تهران – ایرنا- یک کارشناس عرب در تحلیل شخصیت و ذهنیت «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا نوشت: ترامپ از نظر هم پیمانان سابقش، فردی «دیوانه و نامتعادل» است و لحن کوچه بازاری و رکیک او در شأن جایگاه رئیس جمهور آمریکا نیست و استفاده از این لحن به طرز خطرناکی به سازوکار و فرآیند تصمیم‌گیری در واشنگتن تبدیل شده است.

به گزارش روز سه‌شنبه ایرنا، «نادر عزالدین» کارشناس عرب در مطلبی در روزنامه لبنانی «النهار» در تحلیل شخصیتی ترامپ نوشت: خطر در این نیست که رئیس جمهور «بزرگترین کشور جهان» از زبان رکیک استفاده می‌کند، بلکه در این است که این زبان به بخشی از سازوکار تصمیم‌گیری در آمریکا تبدیل شده است.

لحن مبتذل و رکیک رئیس جمهور آمریکا

مشکل این نیست که ترامپ تهدید می‌کند. این بخشی از شخصیت سیاسی اوست. مشکل این است که او تهدیدها را به یک ابزار لغوی دائمی تبدیل کرده است. او از یک فرهنگ لغت آماده از عباراتی مانند "ما خرد خواهیم کرد"، "ما نابود خواهیم کرد" و "ما محو خواهیم کرد" استفاده می‌کند و مدام وعده "جهنم" می دهد. او اغلب عبارات مبتذل و خامی را که هیچ ارتباطی با گفتمان سیاسی ندارد، چاشنی سخن خود می کند. اینها لغزش زبانی نیستند بلکه این خودِ گفتمان او است.

نکته قابل توجه این است که این لحن و زبان با تغییر موقعیت تغییر نمی‌کند. از آن در جنگ، مذاکرات و هنگام خطاب قرار دادن متحدان استفاده می‌شود. گویی در ذهن رئیس جمهور آمریکا، تمام جهان به یک دشمن در یک رجز خوانی و دعوای کوچه بازاری تبدیل شده است. هیچ تفاوتی بین یک تریبون رسمی و یک پست در شبکه اجتماعی TruthSocial وجود ندارد. تنها تفاوت این است که اولی به صورت زنده پخش می‌شود و دومی با عجله نوشته می‌شود.

این روش ترامپ و بکارگیری این ابتذال زبانی، علیرغم هرج و مرج ظاهری‌اش، دقیقاً کار می‌کند. هدف از بکارگیری آن، متقاعد کردن نیست بلکه گیج کردن است. این روش، همه را گیج می‌کند و سپس آنها را به این سمت سوق می دهد که در مورد سخنانش و نه اعمالش بحث کنند. حتی در اردوگاه خودش، اعتراضات به این روش ترامپ در حال افزایش است. متحدان سابق، او را "دیوانه" و "نامتعادل" توصیف می‌کنند، در حالی که دیگران لفاظی‌های نامنظم او را بیشتر از اینکه صحبت های یک رئیس جمهور باشد، در سطح انتشار یک پستِ از روی عصبانیت در اینترنت به حساب می آورند.

در نهایت، خطر در این نیست که رئیس جمهور «بزرگترین کشور جهان» از زبان رکیک استفاده می‌کند، بلکه در این واقعیت است که این زبان به بخشی از فرآیند تصمیم‌گیری تبدیل شده است.