گذشتگان میگفتند: «انسان دو نوع معلم دارد: آموزگار و روزگار! هرچه با شیرینی از اولی نیاموزی، دومی به تلخی به تو میآموزد.» این جمله برای سیاستگذاری اقتصادی در ایران نیز کاربرد دارد. سیاستگذار اگر قواعد اقتصاد را رعایت نکند، این قواعد بر او تحمیل میشود. بسیاری از اتفاقات مانند نوسانهای شدید ارزی، افزایش قیمت بنزین (هرچند سال یکبار) و... گرچه در ظاهر به عنوان تصمیم سیاستگذار شناخته میشود، اما در عمل دلیل دیگری دارد. وقتی سیاستگذار قائل به مدیریت نرخ تورم و پیشبرد اصلاحات به صورت تدریجی نباشد واقعیتهای اقتصادی را باید با تلخی قبول کند.
گذشتگان میگفتند: «انسان دو نوع معلم دارد: آموزگار و روزگار! هرچه با شیرینی از اولی نیاموزی، دومی به تلخی به تو میآموزد.» این جمله برای سیاستگذاری اقتصادی در ایران نیز کاربرد دارد. سیاستگذار اگر قواعد اقتصاد را رعایت نکند، این قواعد بر او تحمیل میشود. بسیاری از اتفاقات مانند نوسانهای شدید ارزی، افزایش قیمت بنزین (هرچند سال یکبار) و... گرچه در ظاهر به عنوان تصمیم سیاستگذار شناخته میشود، اما در عمل دلیل دیگری دارد. وقتی سیاستگذار قائل به مدیریت نرخ تورم و پیشبرد اصلاحات به صورت تدریجی نباشد واقعیتهای اقتصادی را باید با تلخی قبول کند.