چرا مجمع تشخیص مصلحت حتی در واردات پیاز و سیب زمینی هم دخالت میکند؟
چرا مجمع تشخیص مصلحت حتی در واردات پیاز و سیب زمینی هم دخالت میکند؟
نتیجه آن میشود که عملا «سیاستگذاری و نظارت» در مجمع دچار اضمحلال حافظه دیوانی میشود؛ حکومتها آنگاه که یک کار نشدنی را در پیش میگیرند، به تدریج دچار بحران نهادی، فرسایش و خستگی میشوند و دستگاه حکومتی برای گریز از بار روانی آن، خود را به فراموشی میسپارد. تصور بسیاری از مسئولان از «کار حکومتی» این است که هر روز حجم مشخصی از تولیدات حقوقی داشته باشند. برخی نهادها برای ایفای وظیفه خود شاید بیش از دو، سه بار در سال نیازی به تشکیل جلسه نداشته باشند؛ اما به تصوراتی اشتباه یا انگیزههایی خاص، خود را به گزافه میآلایند و تولید انبوه مقررات میکنند تا کارشان «به چشم بیاید».
نتیجه آن میشود که عملا «سیاستگذاری و نظارت» در مجمع دچار اضمحلال حافظه دیوانی میشود؛ حکومتها آنگاه که یک کار نشدنی را در پیش میگیرند، به تدریج دچار بحران نهادی، فرسایش و خستگی میشوند و دستگاه حکومتی برای گریز از بار روانی آن، خود را به فراموشی میسپارد. تصور بسیاری از مسئولان از «کار حکومتی» این است که هر روز حجم مشخصی از تولیدات حقوقی داشته باشند. برخی نهادها برای ایفای وظیفه خود شاید بیش از دو، سه بار در سال نیازی به تشکیل جلسه نداشته باشند؛ اما به تصوراتی اشتباه یا انگیزههایی خاص، خود را به گزافه میآلایند و تولید انبوه مقررات میکنند تا کارشان «به چشم بیاید».