جهان یک پله دیگر هم در روند «جهانی شدن» به پیش رفته و ما حالا به «چهارمین عصر جهانی شدن» وارد شده ایم. مهمترین ویژگی این دوره این است که دیگر نیازی به تولید کالاهای فیزیکی برای برتری اقتصادی نیست، بلکه «کالاهای نامشهود» (Intangible good) جای کالاهای فیزیکی را گرفته اند. اما چرا ایران باز هم از این روند عقب افتاده و چرا مسیر فعلی، همچنان ایران را «تحریم پذیر» میکند؟
جهان یک پله دیگر هم در روند «جهانی شدن» به پیش رفته و ما حالا به «چهارمین عصر جهانی شدن» وارد شده ایم. مهمترین ویژگی این دوره این است که دیگر نیازی به تولید کالاهای فیزیکی برای برتری اقتصادی نیست، بلکه «کالاهای نامشهود» (Intangible good) جای کالاهای فیزیکی را گرفته اند. اما چرا ایران باز هم از این روند عقب افتاده و چرا مسیر فعلی، همچنان ایران را «تحریم پذیر» میکند؟