با صدور اجازه کتبى و ذکر لقب «الاستاذ المحقّق» از سوى علاّمه آقا بزرگ تهرانى و پس از آن، «العلامة الجلیل» از طرف علاّمه امینى بود که محمدرضا حکیمی، بعدها با وجود استنکاف شخصیاش نسبت به چنین القابی در میان اهالی علم با لقب «علامه» خوانده م
با صدور اجازه کتبى و ذکر لقب «الاستاذ المحقّق» از سوى علاّمه آقا بزرگ تهرانى و پس از آن، «العلامة الجلیل» از طرف علاّمه امینى بود که محمدرضا حکیمی، بعدها با وجود استنکاف شخصیاش نسبت به چنین القابی در میان اهالی علم با لقب «علامه» خوانده م